جلسه هفتم، 27 آذر 1391
در این جلسه ابتدا کمی راجع به ترانه صحبت کردیم. ترانه گونه ای از قالب های شعری به حساب نمی آید و در واقع برای همراهی با موسیقی گفته میشود. معمولا ترانه ها برای مردم عادی گفته میشود و نقل مجالس کوچه و بازاری میشود. برای مثال ترانه گنجشکک اشی مشی یا شهیدان شهر احمد شاملو که توسط فرهاد مهراد خوانده شده است. ضرورتی ندارد که حتما قواعد شعری در ترانه رعایت شود، مثلا شعر یک روز به شیدایی، بر زلف تو آویزم، خود را چو فرو ریزم، با خاک درآمیزم، وگرنه من همان خاکم که هستمو ... محسن نامجو.
خیلی وقته که اسیره رفتنی
تا به اونجایی که باید برسی
این چه راهیه که عمرمون گذشت
هنوزم به اخرش نمیرسی
با تمومه تارو پودم عاشقم
ای مسافره غباره جاده پوش
توی کوله باره رفتنت غمه
حس شادیایه عاشقونه کوش؟
عطر رفتن تو بوی کاه گله
بوی بارونه رو خاکه جاده ها
من به راز گریه پی نمیبرم
تو از عمق خیس اشک من بیا
ترسم از نبودنه... نبودنه
روزه ی سکوتمو شکوندنه
کار تو گذشتن از زمینیاس
جاده رو به مقصدش رسوندنه
عصر پاییزو گلایه میکنم
پره بغضم تو هوای رفتنت
دلم از زمین و اسمون پره
به بهونه ی سفر گرفتنت
حدیث سلطانی
این ترانه از خواهر یکی از دوستان هم دانشگاهی بود.
صدایت میزنم
از پشت جنگل های بی پایان
از آسمان ابری پیچیده در دالان دلسردی
از دره های پر طنین مرگ
صدایت میزنم اما،
صدایی از نگاهت برنمیگردد،
به چشمانم نظر افکن
که چشمم خیس و نمناک است
دستمال چشم تو شاید
که خشکاند نم چشمم
از این جایی که من هستم
مسافت دور و جاوید است
به اکسیری، به جادویی، طلسمی
مرگ او باید!
صدایم کن!
صدایت سخت پر شور است
دلم چون برگ برگ آن کهن بید است
که هر بادی پریشان میکند حالش!
تو آن بادی که میآید
نسیمی از تبسم های پاییزی
گریزان از تمام ساکنان قریه ماندن
تو مهتابی!
من دیوانه مهتاب؟!
جنون از حد فراتر رفت!
تو شاید مهربان گردی
نگاهم برق چشمت را طلب دارد
تو را بر عشق بر باران قسم دادم!
اگر که باور قلبم نمیگردی
نگاه طعمه گیرت را
از این قربانی قلاب چشمانت مگیرانی!
امیدم خشک میگردد
ولی حتی
صدایی از نگاهت بر نمی گردد
مهدیه شمسی
در میان جلسه نیز خانم مینا دلفان آذری شرح مختصری از زندگانی مهدی اخوان ثالث گفته و سبک شعری ایشان را توضیح دادند. مطلب ایشان به این پست پیوست خواهد شد و دو شعر شهریار شهر سنگستان و نادر یا اسکندر را در ادامه مطلب مشاهده خواهید کرد.
در انتهای جلسه نیز استاد برزگران به مناسبت سالروز درگذشت شاعر بزرگوار، عباس یمینی شریف یادی از ایشان کردند. ایشان را با شعرهای کتاب فارسی به یاد داریم و به نوعی پدر شعر و داستان نویسی کودکانه ایران هستند.
برای اطلاعات بیشتر به لینک های زیر مراجعه کنید: