اطلاعیه !

انتخابات شورای صنفی و شورای مرکزی کانون شعر و ادب در تاریخ های ۲۹/۰۸/۹۰ و ۳۰/۰۸/۹۰ در سالن آموزش دانشگاه برقرار می باشد.

جلسه ی هفتگی 23/08/90

جلسه ي هفتگي 09/08/90

زندگی، حجم حباب آلود آویزان بر تن هوایستان روزگار

قل میخورد بر تماشای کربن دی اکسید ندانستن

با ترس فرورفتن در انبوه کابوس نابودی

از فوت کوچک کودکی ... 

زاده شده ایم از کف هایی که شستشو میدهند

 اندوه بازیچگی مان را

آرزوهای رنگارنگ چون برگ هایی، از درخت پاییززده وجودمان فرومیریزند

و صمغ خوش خیالی را گذر زمان از تنه می مکد

چه تلخی پر حلاوتی ...

پیش به سوی فهمیدستان مرگ

قدم زنان بر تلنبار آرزوهای فروریخته مردمان تاریخ  

پیش به سوی باغ بی برگی

تمام میشویم در یکی از همین روزهای آفت زده مسموم

در حالی که چشمانمان هنوز قدر کاوش نوزاد تازه متولد شده مبهوت است

خاک قلبم دستان مرد سیه چرده ای را خواهد ساخت

و استخوان های فرسوده ی تو

مغز سرگشته گمشده ی زمینی دیگر 

تاوان سیب ممنوعه ست، جاودانگی این چنین....

                                                                        مونا میرهاشمی

دلگیر دلگیرم مرا مگذار و مگذر

از غصه میمیرم مرا مگذار و مگذر

تنها نمی مانم که گر بی تو بمانم

با خلق درگیرم مرا مگذار و مگذر

طاقت ندارد این دل بشکسته ی من

پیر و زمین گیرم مرا مگذار و مگذر

من ناگهان گویا که دربند تو افتم

بگشای زنجیرم مرا مگذار و مگذر

ای بی وفا من که به پای نشستم

اکنون شد دیرم مرا مگذار و مگذر                          

                                                                    دانیال عسگری

من که یادم هست مادر هر روز صدا سر می داد

دست خود را به طنابی بسته

مادر از پشت تکانم می داد

من که خوب یادم هست مادر آن جا می خواند

که اگر افتادم تو به یادت باشد

دستی از دیده ی تو

قلب من را گیرد

و امروز در این هستی تو من چرا می ترسم؟

و خدایی که دگر هیچ نبود غیر از تو 

در شب قصه ی مادر با من

تو به من  باز بگو

که دگر دستی نیست

که قوایش برسد بر دل من

یا که تو یادت رفت دل من هنوز هم تاب سواری خواهد.  

                                                                       فاطمه پیروزه